18.04.2019 / 10:30 Okunma Sayısı: 393

Genç Kalem Uyar Bolat

Sonrası ölümdü belki de yarınların

Ama biz yaşamak denen
illeti arıyorduk
Yaşamak belki bir çocuğun
gözlerine bakmaktı
Belki bir annenin ağaran
dizlerinde uyumaktı
Belki bir sevgiliye geç kalmaktı

Ama gökyüzü maviydi
Biz mavinin kararan yüzünü
görüyorduk hep
Oysa ekmek kokan
bir coğrafyada
Aç karnına gezen bir serçenin çığlığı
boğazıma takılıyordu
Ve kaldırım taşına uzanan bir şiir
Göğsümün bütün sokaklarını dolaşıyordu

Belki bir toprak parçasıydım
Belki bir ekmek kırıntısı
Bir damla suya muhtaç
Suya bakıp toprağı kokluyordum
Toprağa bakıp susuzluğumu gideriyordum
Bu dünyada kalbimin içinde yaşayan
Ufacık bir mutluluğu arıyordum
Uyar Bolat

paylaş

ARŞİV HABERLER

SOSYAL AĞLAR

ZİYARETÇİ SAYISI

69.251 kişidir.